Nasze Muzeum

W Krutyni mamy muzeum przyrodnicze, które mieści się w zabytkowej stodole mazurskiej tuz przy siedzibie Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Aby zwiedzić muzeum trzeba zajść do biura M.P.K znajdującego się za budynkiem a drzwi muzeum zostaną otwarte nawet dla jednej osoby:-). Warto tu zajrzeć nie tylko dla samych eksponatów ale i z powodu ostatnich pasjonatów, którzy tworzą i dbają o to miejsce! Opowiedzą Wam ciekawe historie, o każdym eksponacie, który własnymi rekami najczęściej przygotowali, zdobyli lub zrobili...

Podaje za Internetem: "W Krutyńskim muzeum eksponowane są zwierzęta głównie ptaki - drapieżne, krukowate, wodne, występujące na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Kolekcja liczy ponad 200 eksponatów i stale powiększa się. Zwierzęta, które trafiają do muzeum są najczęściej ofiarami zderzenia się z samochodami, ogrodzeniami oraz liniami energetycznymi. W muzeum przedstawione są tez prace plastyczne o tematyce przyrodniczej, uczniów szkół podstawowych z terenu Parku. Wszystkie eksponaty zostały doskonale przygotowane przez dr Janusza Dynowskiego, jednego z najlepszych preparatorów w Polsce i za granicą. Niesamowitego uroku i naturalnego klimatu środowiska, w którym żyły zwierzęta nadaje świetnie dobrana szata graficzna przez fotografa, pana Waldemara Bzury oraz dekoracje plastyczne i wystrój stworzone przez pana Macieja Głąbińskiego". Poza stałą ekspozycją przedstawicieli fauny mazurskiej, można tu też zobaczyć organizowane co jakiś czas wystawy tematyczne.  

Wracając z muzeum  koniecznie trzeba zajrzeć do Centrum Rehabilitacji Bocianów,  gdzie udzielana jest im różnoraka pomoc. Obecnie znajduje się tu 9 maluchów wyrzuconych z gniazd, zostaną one odchowane, wyuczone bocianiego życia i wypuszczone na wolność o ile ich stan zdrowia na to pozwoli. 

Sa taaaaakie śliczne i można im ''prawie'' zajrzeć do gniazda bo są nisko umieszczone. 

Zapraszamy do krutynskiego muzeum!

 

zielarka

Dawno nie blogowałam, bo lato jest tak rozkosznie absorbujące! Oprócz codziennych obowiązków przy-szuwarowych przerabiam ogromne ilości jagód, wiśni, porzeczek. Układam bukiety do wszystkich pokoi a także gromadzę rożne zioła, zbieram kurki, nasiona, suszę kwiaty lipy na zimowe napary, robię nalewki z dzikiego bzu... Słowem zamieniam się w zielarkę, czyli robię to co lubię najbardziej!

lato lato wszedzie;-))

W oczekiwaniu na tych co wracają do domu;-))

Krutyńska pasieka

Już od dawien dawna w okolicy wiadomo, że dobry prawdziwy miód można dostać u sołtysa w Krutyni.  

Przy okazji zakupu kolejnego słoika miodu dla szuwarowych gości zrobiłam mały wywiad połączony z sesją miodową;-))

Produkcja miodu wbrew pozorom to dość skomplikowany proces, a przynajmniej wydaje się dla takiego laika jak ja. Same słownictwo związane z wyrobem miodu oraz informacje o kolejnych etapach jego powstawania narobiły mi niezłego zamętu w głowie. Udało mi się te informacje odrobinę uporządkować po przewertowaniu parudziesięciu stron internetowych poświęconych tematyce pszczelarstwa.

Okazuje się, że te niepozorne owady mają przeogromne znaczenie dla nas. Ok. 90% wszystkich roślin, a w tym 70% roślin użytkowych to rośliny owadopylne (entomofilne). 1/3 produktów żywnościowych ma bezpośredni lub pośredni związek z zapylaniem przez owady. Wśród owadów zapylających najważniejszą grupę stanowią pszczoły miodne (Apis). Cechą odróżniającą je od innych owadów jest wierność jednemu gatunkowi kwiatów, polegająca na tym, że podczas jednego oblotu pszczoła odwiedza jeden gatunek kwitnącej rośliny. Pyłek osadzający się na włoskach zbieraczki jest przenoszony na kwiat tego samego gatunku, zwiększając znacznie prawdopodobieństwo jego zapylenia.

W Krutyńskiej pasiece znajduje się około 50 uli a każdy zamieszkuje do 80 tys pszczół.

Czy wiecie na przykład, że taka jedna pszczoła przez cale swoje pracowite życie wytwarza ok jednej łyżki miodu?!

Pierzga – pokarm pszczół, który powstaje w wyniku fermentacji pyłku roślin owadopylnych (entomofilnych) albo wiatropylnych zbieranego przez pszczoły robotnice różnych gatunków pszczół. Z pyłku zebranego z kwiatostanów pszczoły formują na ostatniej parze odnóży obnóża. Po przyniesieniu do ula (gniazda) składają je do komórek plastra, a pszczoły ulowe (młode) ubijają je w komórce. W temperaturze ula (temp 35 °C) i warunkach beztlenowych zachodzi fermentacja mlekowa zgromadzonego pyłku. Pierzga jest gromadzona przy czerwiu. Pierzga jest zatem naturalnie przetworzonym przez pszczoły pyłkiem kwiatowym, który dodatkowo został wzbogacony wydzielinami organizmów pszczół. Pierzga jest pokarmem larw (czerwiu otwartego) i młodych pszczół.

Powyżej to węza – używany w pszczelarstwie szablon z wytłoczonymi kształtami komórek plastra pszczelego umieszczany w ramce. Rozmiar dostosowany jest do wielkości i kształtu ramki, najczęściej prostokątny. Węzę z wosku osadza się w ramce poprzez wtopienie w drut przewleczony przez nią. Dzięki zastosowaniu węzy plastry tworzone przez pszczoły mają regularny kształt o określonej wielkości komórek.

Węza produkowana jest przemysłowo lub samodzielne przez pszczelarzy. Do produkcji węzy używa się stalowych walców z wytłoczonym wzorem dna komórki plastra pszczelego, który potem wylepia się woskiem.

T

Zbieranie stopionego wosku ze zużytego plastra. Tak nabyty wosk zuzywa sie potem do produkcji:

• do produkcji węzy pszczelej,
• do produkcji świec, które zapalone pachną miodem; 
• do produkcji środków czystości typu pasty, nabłyszczacze,
• do pielęgnacji dredów,
• jako środek polerski w produkcji cukierniczej i farmaceutycznej,
• wybielony na słońcu lub za pomocą substancji chemicznych wosk pszczeli nosi nazwę wosku białego i jest stosowany np. do produkcji kosmetyków.

Barwa plastra zmienia się od białej do żółtej przez brązową aż do prawie czarnej, co jest wynikiem procesu ich starzenia się. Po wytopieniu z plastrów uzyskuje się wosk pszczeli.

Kit pszczeli to lepka substancja żywiczna powstająca z żywic roślinnych zebranych przez pszczoły z pączków i młodych pędów topoli, brzozy, świerku, kasztanowca i innych drzew oraz roślin zielonych. Kit służy pszczołom głównie jako materiał uszczelniający i dezynfekujący. Powlekają nim wgłębienia, uszkodzenia i szpary w ścianach ula, regulują szerokość wylotka na zimę. Pokrywają też nim („mumifikują“ – w celu zapobieżenia ich rozkładowi) ciała martwych szkodników, które wtargnęły do ula (ryjówki, myszy), a których, ze względu na rozmiary, nie są w stanie usunąć na zewnątrz. Kit wykazuje silne działanie bakteriobójcze. Ta właściwość znalazła zastosowanie w lecznictwie. Kit pszczeli przyśpiesza procesy gojenia i regeneracji tkanek, jest skuteczny również w przypadku oparzeń. Ponadto może być używany przy przeziębieniu, paradontozie i chorobach układu pokarmowego.

 Miodarka (wirówka) to urządzenie do odwirowywania miodu z plastrów pszczelich. Jest to wykonany ze stali nierdzewnej cylindryczny bęben. W środku znajduje się wirnik (kosz), połączony z mechanizmem napędowym. Do wirnika wkłada się ramki i pod wpływem siły odśrodkowej miód wylatuje z komórek plastra. Przy dnie miodarki znajduje się zawór, którym ścieka miód.

Ciekawe czy się za mną zgodzicie, ze  pszczelarstwo wydaje się być fascynującym tematem?

Tak czy inaczej nasi goście jutro będą się raczyć chałką ze świeżutkim krutynskim miodkiem....

V Noc Krutyńska

Pod hasłem Nocy Krutyńskiej kryje się Noc Kupalna, zwana te Kupalnocką lub Kupałą po prostu.

 <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

Dla przypomnienia podaję za Wikipedią: to słowiańskie święto związane z letnim przesileniem Słońca, obchodzone w najkrótszą noc w roku, czyli najczęściej (nie uwzględniając roku przestępnego - w tym przypadku święto przypada noc wcześniej) z 21 na 22 czerwca (późniejsza wigilia św. Jana – potocznie zwana też nocą świętojańską i posiadająca wówczas wiele zapożyczeń ze święta wcześniejszego – obchodzona jest z 23 na 24 czerwca). Na południu Polski, Podkarpaciu i Śląsku uroczystość o podobnym charakterze zwie się sobótką lub sobótkami, na Warmii i Mazurach palinocką. Jest to święto ognia, wody, słońca i księżyca, urodzaju, płodności, radości i miłości, powszechnie obchodzone na obszarach zamieszkiwanych przez ludy słowiańskie, ale również w podobnym charakterze na obszarach zamieszkiwanych przez ludy bałtyckie, germańskie i celtyckie, a także przez część narodów wywodzących się z ludów ugrofińskich, np. Finów (w Finlandii jest jednym z najważniejszych świąt w kalendarzu) i Estończyków. Na Łotwie pod nazwą Līgo jest świętem państwowym, a po odzyskaniu niepodległości 23 i 24 czerwca stały się dniami wolnymi od pracy. 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

V Noc Krutyńska oznacza, że impreza odbyła się już po raz piąty w Krutyni, ale nam  udało się trafić na nią dopiero pierwszy.  Zarówno my i jak i Szuwarowi goście jesteśmy pod WIELKIM wrażeniem! 

Goście ze Szwajcarii podsumowali tę noc jako najromantyczniejsze ich przeżycie w życiu!

 

Wszystko zaczęło się z opóźnieniem spowodowanym gwałtowną burzą, która postawiła cala imprezę pod znakiem  zapytania. Na szczęście burza przeszła tuz po 19.00 a do tego wspaniale oczyściła atmosferę po całodniowym upale. Były występy szkolne, ludowe, można było zakupić ciasta, wianki a także wrzucić pieniążek po przejażdżce łodziami -  a wszystko to na szczytny cel zorganizowania wycieczki szkolnej.

Najpiękniejsza jednak część imprezy odbyła się nad Krutynią, w magicznej oprawie unoszących się mgieł..... Wszyscy zasiedliśmy do łodzi i w asyście muzyków popłynęliśmy w gorę rzeki rzucać wianki. 

Mrok gęstniał z każdą chwilą, ale za to po drodze mieliśmy przygotowane ogniska na specjalnych platformach na wodzie. Czad!!!

 

Potem odbyło się wielkie kąpanie a woda była naprawdę ciepła tej nocy.

A na koniec wrzuciliśmy wianki ...

Co za noc!

Witaj lato!

mniam mniam